ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ: ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ


Οι Έλληνες φιλόσοφοι γνώριζαν πάρα πολλά για την σελήνη. Ο Θαλής, που θεωρείται ο πατέρας της ελληνικής και παγκόσμιας φιλοσοφίας ήταν ο πρώτος που είπε ότι η Σελήνη λαμβάνει το φως από τον Ήλιο αλλά και ο πρώτος που υπολόγισε τη διάμετρο αλλά και τη τροχιά της.
Ο Ξενοφάνης αναφέρει ότι ο δάσκαλός του ο Σωκράτης την χαρακτηρίζει: ”Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές που κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς”. Λόγια του Σωκράτη που υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι.
Ο Πυθαγόρας αφηγείται ότι έκανε στροφές γύρω από την σελήνη με τα οχήματα των θεών που κατοικούσαν εκεί, ενώ αναφέρει ότι η σεληνιακή ημέρα είναι 15 φορές μεγαλύτερη από της γης, όπως και είναι! Ο Πυθαγόρας, επίσης, επέμενε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους αλλά πιο ψηλά, πιο ξανθά και πολύ πιο όμορφα. Όλες οι γνώσεις του Πυθαγόρα, Μαθηματικά, Μουσική, Γεωμετρία, Φυσική δηλώνει ότι είναι γνώσεις που πήρε από τους ουράνιους με τους οποίους είχε συνεχή επαφή.
Πολλές αναφορές για την σελήνη έχουμε και από κείμενα της Ελληνικής μυθολογίας που αναφέρονται σε θεούς και ημίθεους. Ο Έλληνας θεός Ορφέας, γιος του Απόλλωνα, ο πιο τακτικός ταξιδιώτης της Σελήνης και του Σειρίου, μας λέει: ”Η Σελήνη έχει βουνά πολιτείες και σπίτια, η επιφάνεια της είναι έδαφος όπως της γης και κατοικείται από θεϊκές κοινωνίες.”
Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης. Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη, και ισχυρίζεται ότι οι κάτοικοι της σελήνης είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη. Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί του Ορφέα αναφέρονται σε αρχαία κείμενα του Πλούταρχου και του Διογένη του Λαέρτιου.
Πολλές πληροφορίες από αρχαία κείμενα μας έρχονται και για τους Τελχίνες της Ρόδου και τους Κάβειρους της Σαμοθράκης που εξαφανίστηκαν σύμφωνα με τον μύθο μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Η τεχνολογική τους εξέλιξη ήταν τέτοια που τους επέτρεψε να εγκαταλείψουν την γη και να σωθούν στην Σελήνη ή τον Άρη, σε βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους θεούς κατά τον εποικισμό της γης.
Ο Νονός αναφέρει ότι ο Φαέθων έκανε 30 περιστροφές γύρω από το φεγγάρι, ταξίδεψε στην Αφροδίτη και επισκεπτόταν συχνά τους πόλους της Γης.
Ο Διόνυσος, η Άρτεμις και ο Ηρακλής είχαν ταξιδέψει στην Σελήνη και ο Ίδμων ταξίδευε εκεί με το άρμα του που έμοιαζε με απαστράπτοντα κομήτη, δίνοντας ακριβέστατες πληροφορίες για την αθέατη πλευρά της σελήνης, κάτι που πριν λίγα χρόνια έκανε ο σύγχρονος άνθρωπος.
Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας, το 120 μ.χ. διάβασε ένα αρχαίο χειρόγραφο και έγραψε στο βιβλίο του «Αληθινή Ιστορία» (αν και το χαρακτήριζε παραμύθι), πληροφορίες επιστημονικά απόλυτα ακριβείς, οι οποίες επαληθεύτηκαν στην εποχή μας: ”Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά ημερόνυχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι. (Τόσο κάνουν τα σύγχρονα διαστημόπλοια του ανθρώπου για το φεγγάρι). Μπήκε μέσα σ’ ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη. (Πρόκειται για υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο που με αυτό έβλεπε τους ανθρώπους στην γη). Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.”
Στη συνέχεια, περιγράφει τρικινητήρια αεροπλάνα ”τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν”, σύγχρονες διόπτρες ”μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακριά” και πολεμιστές με διαστημική στολή ”Ο στρατός του Φαέθοντα ήταν άνθρωποι σαν εμάς και γι’ αυτό φορούσαν στολές θερμοκρασίας”.
Επίσης, περιγράφει ταξίδια στ’ άστρα του ζωδιακού καθώς και προσθαλάσσωση ίδια με αυτή των συγχρόνων κοσμοναυτών και μάλιστα στην περιοχή των Βερμούδων.
Τέλος περιγράφει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της Σελήνης και του Σειρίου που αναφέρει ότι είχε επισκεφτεί. ”Έγιναν αερομαχίες και χρησιμοποιήθηκαν τρομερά όπλα και νίκησαν οι Σείριοι”…
Αφού σας καταγράψαμε τα συμαντικότερα στοιχεία και ιστορίες από την αρχαία Ελλάδα, ταξιδέψτε 2.500 χρόνια π.Χ. και σκεφτείτε πως είναι δυνατόν να συζητιούνται όλα αυτά από τους αρχαίους Έλληνες για τη Σελήνη, μια εποχή που δεν υπήρχε η επιστημονική φαντασία (!) και αναρωτηθείτε μαζί μας πώς είναι δυνατόν οι αρχαίοι μύθοι να καταφέρνουν να αγγίζουν τη σημερινή πραγματικότητα και να χαρακτηρίζονται ακόμα μύθοι…

ΝΑΣΑ - ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΤΙΑ (VIDEO)


Κατοικείται η σελήνη;

Η αποστολή του «Απόλλων 13» με μικρή ποσότητα εκρηκτικών που πυροδότησε προκάλεσε αρμονικές δονήσεις που κράτησαν 3ω30', και η ΝΑΣΑ αρκέστηκε να πει: Κάτι περίεργο συμβαίνει στο εσωτερικό της σελήνης για να έχουμε αντήν την αρμονικότητο με την οποία μπορούμε να συντονίσουμε το ρολόγια μας. Η αποστολή του «Απόλλων 14» προκάλεσε και αυτή δονήσεις και η ΝΑΣΑ είπε: Οι πιθανότητες να είναι κούφια η σελήνη είναι πολύ μεγάλες. Εκτός από τις τεχνητές δονήσεις που προκάλεσαν οι άνθρωποι, διαπιστώθηκαν δονήσεις σε βάθος 800 χιλιομέτρων που δεν ξεπέρασαν την «βαθμίδα 2» της κλίμακας Ρίχτερ. Ήταν απόλυτα αρμονικές, φαινόμενο που επιβεβαιώνει την άποψη ότι η σελήνη είναι κούφια και ενδέχεται να είναι κατοικημένη. Οι δονήσεις αυτές επαναλαμβάνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, μια φορά τον μήνα και με την ίδια ένταση πάντα.
Οι «Τάϊμς» της Ν. Υόρκης έγραφαν τον Απρίλιο του 1976 ότι ο ένας από τους πέντε σεισμογράφους που τοποθέτησε ο «Απόλλων 14» εργάστηκε κανονικά μέχρι τον Μάρτιο του 1975 και κατόπιν σίγησε. Το περίεργο είναι ότι μετά από ένα μήνα σιγής λειτούργησε ξανά και κανονικά. Επίσης ένα άλλο μηχάνημα που είχε σιγήσει για 4 ολόκληρα χρόνια λόγω υπερβολικής ζέστης της σεληνιακής επιφάνειας, άρχισε και αυτό να λειτουργεί κανονικά για πρώτη φορά μαζί με το προηγούμενο αν και δεν ήταν συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Ο «Απόλλων 16» κατά την διάρκεια του ταξιδιού του προς την σελήνη έχασε ξαφνικά τον αυτόματο έλεγχο της πορείας χωρίς εξήγηση και χωρίς εξήγηση τον επανεύρε ξαφνικά. Στο εσωτερικό του κρατήρα «Ρέητζερ» το διαστημόπλοιο «Ρέητζερ 7» τράβηξε από απόσταση 5 χιλιομέτρων μια φωτογραφία, λίγο πριν πέσει στη σελήνη. Η φωτογραφία παρουσίαζε μια σειρά από παράξενα αντικείμενα που η ΝΑΣΑ τα χαρακτήρισε πέτρες, ενώ διάφοροι ερευνητές μίλησαν για ΑΤΙΑ. Τον Φεβρουάριο του 1973 το Σοβιετικό «Λούγχοντ 2» σιην θάλασσα της Γαλήνης βρήκε μια μεταλλική πλάκα μήκους ενός μέτρου ασυνήθους στιλπνότητας και πολύ μικρής ηλικίας.
ΣΙτην ίδια αυτή θάλασσα παρατηρήθηκαν πυραμίδες στην ίδια ακριβώς διάταξη με τις πυραμίδες της Αιγύπτου όπως υποστηρίζει ο Ρώσος επιστήμονας Αλεξάντερ Αβράμωφ. Γιατί η ΝΑΣΑ προσελήνωσε πολλές από τις αποστολές της στην θάλασσα της Γαλήνης; Μήπως κάποιο μυστικό τπν υποχρέωσε σε αυτή την απόφαση; Τα διαστημόπλοια «Λούνα 9» και «Όρμπιτερ 2» φωτογράφησαν οκτώ ορελίσκους όμοιους με αυτούς της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο, ύψους ουρανοξύστη. Σε φωτογραφίες που πάρθηκαν από διαστημόπλοια και χαρακτηρίστηκαν απόρρητες, φαινόταν ένας φωτεινός συμμετρικός σταυρός. Εμφανίστηκε ξαφνικά και ξαφνικά χάθηκε. Παρακάτο παραθέτουμε διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις που κατά καιρούς κατέγραψαν διάφορα περίεργα φαινόμενα στην επιφάνεια της σελήνης.
11.3.1587: Οι αστρονόμοι της εποχής παρατηρούν με γυμνό μάτι ένα λαμπρό αστέρι πάνω στο φεγγάρι ανάμεσα στα δύο άκρα του ηλιακού μηνίσκου.
12.11.1671: Παρατηρείται στην επιφάνεια της σελήνης ένα λευκό σύννεφο αν και η σελήνη δεν έχει σύννεφα.
1783 & 1784: Παρατηρούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα κινούμενα φώτα στην σεληνιακή επιφάνεια.
1794: Ένα περίεργο αντικείμενο πετούσε πάνω από την σελήνη.
7.9.1800: Οι Γάλλοι αστρονόμοι παρατηρούν κατά την διάρκεια μιας έκλειψης σειρά από κινούμενα φώτα που αλλάζουν συνεχώς σχηματισμούς και αφού ευθυγραμμίστηκαν εξαφανίστηκαν.
4/5/6/7.2.1821, α/6.5.1821, 11.7.1821, 28/29.11.1821:
Στις παραπάνω ημερομηνίες και σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του 1821 οι αστρονόμοι παρατηρούν πλήθος από ανεξήγητα φώτα να κινούνται στην επιφάνεια της σελήνης και μετά από ορισμέ-μους σχηματισμούς που πήραν εξαφανίστηκαν.
22.1.1825, 12.4.1826, 7.3.1826, 22.12.1835: Σε όλες τις παραπλεύρως ημερομηνίες παρατηρήθηκε μεγάλη δραστηριότητα φωτεινών αντικειμένων με σημείο αναφοράς γύρω και μέσα στην «θάλασσα των Κρίσεων».
Αρχές 1860. 10.6.1866, 7.5.1867, Όλο το 1869: Καθ' όλη τη διάρκεια του 1860 παρατηρείται μεγάλη δραστηριότητα φω-ιεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης και ιδιαίτερη έξαρση στις παραπάνω ημερομηνίες όπου παρατηρήθηκαν και χαρτογραφήθηκαν κωνικές κατασκευές μέσα και έξω από τον κρατήρα του Λινέ ο οποίος έχει βάθος 360 μέτρα και διάμετρο 10 χιλιόμετρα. Οι αστρονόμοι έμειναν άφωνοι όταν πέντε χρόνια αργότερα διαπίστωσαν ότι ο κρατήρας είχε εξαφανιστεί.
Όλο το 1871: Παρατηρούνται πάνω από 1500 φωτεινά αντικείμενα στην επιφάνεια της σελήνης με συχνότητα εμφανίσεως καθημερινά.
5.2.1877: Στον κρατήρα Εύδοξος φαίνεται για πολλές μέρες μια φωτεινή γραμμή μεγάλου μήκους.
21.3.1877 και 4.5.1877: Το εσωτερικό του κρατήρα Πρόκλος είναι κατάφωτο από πάρα πολλά κινούμενα φώτα.
Όλο το 1879: Το έτος αυτό έχουμε πλήθος εμφανίσεων φωτεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης. Ο κρατήρας του Υνγίνου παρουσίαζε φωτεινότητα σαν να φωτιζόταν από κάποια πηγή φωτός, ενώ έξω από αυτόν φωτεινά αντικείμενα άλλαζαν συνέχεια σχηματισμούς. Στον κρατήρα Φρακαστόριους φάνηκε ένας φωτεινός κύκλος που στην συνέχεια πήρε σχήμα κώνου. Πριν το 1879 δεν υπήρχε καμμιά κωνική κατασκευή ενώ σήμερα οι κωνικές κατασκευές ξεπερνούν τις 1000.
23.1.1880: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν επί αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης σαν να γινόταν σινιάλο.
4,7.1881: Δύο πυραμιδοειδείς φωτεινές προεξοχές παρατηρήθηκαν στον σεληνιακό ορίζοντα.
8.5.1881: Περίπου 1.000 φωτεινές δέσμες φάνηκαν στην «θάλασσα των Κρίσεων». Στο ίδιο σημείο εντοπίστηκε αργότερα μια γέφυρα η οποία μετά από μερικά χρόνια εξαφανίστηκε.
24.4.1882: Παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων αντικειμένων στον κρατήρα «Αριστοτέλης».
26,3.1882: Στην «θάλασσα των Κρίσεων» παρουσιάζονται αμέτρητα φωτεινά αντικείμενα διαφόρων σχημάτων.
23.11.1887: Μια κοκκινωπή σκιά παρατηρείται στον κρατήρα «Πλάτων».
15.7.1888: Παρατηρήθηκε ξαφνικά ένα φωτεινό στίγμα στην επιφάνεια της σελήνης δέκα φορές φωτεινότερο από αυτήν. Προσεληνώθηκε στις σεληνιακές Άλπεις, παρέμεινε 20' και μετά χάθηκε. Στο σημείο προσεληνώσεως έμεινε μια περιφέρεια που άλλαζε συνέχεια χρώματα.
10.9.1889: Στον κρατήρα του «Πλίνιου» φάνηκε ένα κυκλικό φως με στίγμα στο κέντρο.
7.11.1891: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν σαν σινιάλο για αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης.
1892, 1896, 1899: Καθ' όλη τη διάρκεια των ετών αυτών παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων φώτων στην επιφάνεια της σελήνης.
23.4.1915: Μια φωτεινή ακτίνα παρατηρείται στον κρατήρα «Κλάβιου».
15.1.1915: Επτά φωτεινά αντικείμενα σχημάτιζαν το Ελληνικό γράμμα «Γ» στην επιφάνεια της σελήνης.
10.10.1916: Ένα φωτεινό τρίγωνο παρατηρείται στον κρατήρα του «Πλάτωνα».
Από το 1922 έως το 1980: Έχουν παρατηρηθεί στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 200 θόλοι διαμέτρου 250-300 μέτρων που κινούνται και αλλάζουν θέση, πιθανώς επιφανειακές κατασκευές τύπου «Ιγκλού», λυόμενες και προκατασκευασμένες.
14.6.1940: Δυο φωτεινές στήλες παρατηρούνται στον κρατήρα του «Πλάτωνα».
7.4.1944: Παρατηρείται ανεξήγητη λάμψη στην επιφάνεια της σελήνης.
19.10.1945: Τρία έντονα φώτα παρατηρούνται στο τείχος του «Δαρβίνου»
Από το 1950 έως το 1960: Παρατηρήθηκαν κωνικές κατασκευές που πολλαπλασιαζόταν κατά ασυνήθιστο τρόπο αφού το 1865 υπήρχαν δύο, σήμερα υπάρχουν πάνω από 1000.
7.3.1950: Φωτογραφίζονται κινούμενα φώτα στην επιφάνεια της σελήνης.
18.9.1953: Κάτι σαν νησί υψώθηκε πάνω από την επιφάνεια της σελήνης.
8.9.1955: Δυο λάμψεις παρατηρήθηκαν στην περιοχή του «Ταύρου».
24.5.1955: Μια αστραπή παρατηρείται στον νότιο πόλο της σελήνης.
18.3.1958: Οι Άγγλοι αστρονόμοι Τ. Ο'Νήλ και Χ. Π. Γουέλ-κινς παρατηρούν μια γέφυρα στην επιφάνεια της σελήνης η οποία μετά από μερικές μέρες εξαφανίστηκε.
29.9.1958: Στην επιφάνεια της σελήνης παρατηρούνται φωτεινά γραμμικά σύμβολα σαν γράμματα αλφαβήτου.
3.11.1958: Παρατηρούνται κινούμενα φώτα και απελευθέρωση αερίων στην επιφάνεια της σελήνης, ενώ ένα κόκκινο φως εκινείτο πολύ αργά.
5.11.1959: Φώτα αναβόσβυναν σαν σινιάλο για πολλή ώρα.
17.11.1959: Ένα φωτεινό αντικείμενο αναβόσβυνε στον κρατήρα του «Πλάτωνα».
13.9.1959: Φωτογραφήθηκαν δυο φωτεινά αντικείμενα που έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης με μεγάλη ταχύτητα ενώ ένα φωτεινό σύννεφο ήταν πάνω από την περιοχή «Λι-τρώφ». Η σελήνη δεν έχει σύννεφα.
Το 1960: Η σκοτεινή πλευρά του κρατήρα «Βιτέλο» φωτιζόταν επί 5'.
Το 1961: Πέντε φωτεινά αντικείμενα αναβόσβυναν και έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης. Με την απομάκρυνση τους παρατηρήθηκε απελευθέρωση αερίων.
Το 1963: Πολλά κόκκινα αντικείμενα κινούνται στην επιφάνεια.
21.6.1964: Μια μαύρη σκιά κινείται στο Ν. ημισφαίριο της σελήνης.
3.7.1965: Για 70' λεπτά στην περιοχή του «Αριστάρχου» παρατηρούνται φωτεινές αναλαμπές.
6, 7, 8/8/1965: Και τις τρεις μέρες συνέχεια μια ισχυρή ακτίνα εκπέμπεται από την επιφάνεια της σελήνης προς άγνωστη κατεύθυνση.
Μάρτιος 1966: Μεγάλος αριθμός φωτεινών αντικειμένων σε όλη την επιφάνεια.
25.9.1966 & 25.10.1966: Παρατηρείται ασυνήθης αριθμός φωτεινών λάμψεων στον κρατήρα του «Πλάτωνα»» και στην περιοχή «Γκασέντι» για μια ώρα.
4.2.1966: Το Σοβιετικό διαστημόπλοιο «Λούνα 9» φωτογραφίζει στην «θάλασσα των Καταιγίδων» πυργοειδείς κατασκευές διατεταγμένες σε ευθείες γραμμές.
11.9.1967: Ένα μαύρο σύννεφο με κόκκινο περίγραμμα παρατηρήθηκε στη «θάλασσα της Γαλήνης».
24.12.1968: Ο «Απόλλων 8» περιστρέφεται γύρω από την σελήνη. Οι αστροναύτες είδαν ένα τεράστιο ΑΤΙΑ και το φωτογράφησαν. Είχε επιφάνεια 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα (4,000μ. Χ4.000μ,)
22.5.1969: Ο «Απόλλων 10» περιφερόταν γύρω από την σελήνη και η σεληνάκατος πήγαινε για προσελήνωση και ενώ απείχε από το έδαφος 7.200 μέτρα ένα ΑΤΙΑ από την επιφάνεια της σελήνης σηκώθηκε κάθετα και πήγε και την συνάντησε. Οι αστροναύτες το φωτογράφησαν και το κινηματογράφησαν. 16.7.1969: Όταν ο «Απόλλων 11» κατευθυνόταν προς την σελήνη ένα ΑΤΙΑ πήγε τον συνάντησε και τον συνόδευσε μέχρι την σελήνη.
19.7.1969: Όταν η σεληνάκατος του «Απόλλων 11» προσεληνώθηκε συνοδευόταν από δύο μεγάλα.ΑΤΙΑ τα οποία κινηματογραφήθηκαν από τους αστροναύτες. Τα δύο ΑΤΙΑ φεύγοντας πολλαπλασίασαν τπν φωτεινότητα τους. Αργότερα εμφανίστηκε ένα πολύ μεγάλο ΑΤΙΑ και το συνόδευαν 10 μικρότερα.
Τέλος ο «Απόλλων 17» φωτογράφησε και αυτός δύο ΑΤΙΑ κατά την διαδρομή του προς τπν σελήνη.
Οι κρατήρες Λιναίου-Ευδόξου-Μίστερ έχουν γίνει εστίες συγκεντρώσεων φωτεινών αντικειμένων. Ο κρατήρας του Αριστάρχου είναι ο πιο αινιγματικός και συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες να υπάρχουν σ' αυτόν είσοδοι για το εσωτερικό της σελήνης. Ομάδες επιστημόνων που συνεργάστηκαν ανεξάρτητα από την ΝΑΣΑ, υπολογίζουν καταμετρημένες περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων και αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 1000 περιπτώσεις. Κατά την διάρκεια του ερευνητικού προγράμματος «Απόλλων», η ΝΑΣΑ κατέγραψε πάνω από 2.000 περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων στην επιφάνεια της σελήνης, όπως επίσης παρατήρησε και ένα τεράστιο μαύρο σώμα μήκους 250.000 μέτρων και πλάτους 50.000 μέτρων που πετούσε πάνω από την σελήνη. Ο αστροφυσικός Δρ Μόρις Τζέσαπ του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν λίγο πριν τον αυτοκτονήσουν δήλωσε: Όλα τα φώτα κατευθύνονται από λογικά όντα που εξνπηρετουν κάποια σκοπιμότητα άγνωστη σ' εμάς. Οι κατασκευές που παρατηρούνται στην επιφάνεια της σελήνης και έχουν εμφανισθεί τα τελευταία διακόσια χρόνια, είναι έργο νοημόνων όντων που έχουν βάση το εσωτερικό της σελήνης. Δεν υπάρχει περίπτωση τα παραπάνω φαινόμενα να είναι οφθαλμαπάτες γιατί οι φωτογραφικοί φακοί δεν παθαίνουν παραισθήσεις και φωτογραφίζουν μόνον υπαρκτά αντικείμενα. Το φεγγάρι δεν είναι νεκρό. Είναι ένα κοσμικό εργαστήριο νοημόνων όντων τους σκοπούς των οποίων γνωρίζουν οι ιθύνοντες των ΗΠΑ και δεν τους αποκαλύπτουν. Εκείνο που δημιουργεί σκέψεις, είναι ο θόρυβος που έχει γίνει για τις αποστολές στη σελήνη. Έγιναν αστρονομικά έξοδα, τοποθετήθηκαν επιστημονικά όργανα στην επιφάνεια της σελήνης και οχήματα έρευνας του δορυφόρου μας. Γιατί όλα αυτά; για μια ανθρώπινη περιέργεια και ματαιοδοξία; Γιατί αυτή η εκνευριστική σιωπή μετά την ολοκλήρωση του διαστημικού προγράμματος «Απόλλων»; Γιατί και οι Ρώσοι σταμάτησαν ξαφνικά τα προγράμματα τους, σε μια στιγμή που το ταξίδι στη σελήνη θα ενίσχυε το γόητρο τους; Το φεγγάρι ξεχάστηκε, παραμένει σιωπηλό για να εμπνέει τους ερωτευμένους και τους ποιητές. Τι συμβαίνει;
Και ξαφνικά χωρίς τίποτε να το δικαιολογεί την 12.12.1996 η ΝΑΣΑ ανακοινώνει στα τηλεοπτικά μέσα
<< Μπορεί να υπάρχει Ζωή στη σελήνη.>>
 

Η Ιστορία του Διαβόλου (ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)


Διάβολος, Σατανάς, Εωσφόρος, Βελζεβούλ, Το Κτήνος, ο 666 είναι κάποια από τα ονόματα που του έχουν αποδοθεί.
-Ποιος όμως είναι στην πραγματικότητα;

-Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία
-Οι Εβραίοι ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για την ύπαρξή του
-Ποια είναι η ιστορία που κουβαλάει ως θρησκευτική αλλα και θεολογική φιγούρα
-Γιατί τον απεικονίζουν με τη συγκεκριμένη μορφή;
-Πώς διαμορφώθηκε η αντίληψη των ανθρώπων γύρω από αυτόν τον έκπτωτο άγγελο κατά τη διάρκεια των αιώνων
-Ποια είναι τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί υπέρ της καταπολέμησης του;
-Είναι πράγματι το αντίπαλο δέος του Δημιουργού που προσπαθεί επί ματαίω να κυριεύσει τον κόσμο;

 Ένα ντοκιμαντέρ που προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα παραπάνω αλλα και σε πλήθος άλλων ερωτημάτων βασιζόμενο καθαρά σε ιστορικά στοιχεία. Μιλούν εκπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας αλλά και υποστηρικτές του που έχουν ιδρύσει την πρώτη εκκλησία του Σατανά.



http://www.dailymotion.com/video/xtdrj3_y-yyyyyyy-yyy-yyyyyyyy_people?start=2


ΠΗΓΗ

VIDEO - ΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ




VIDEO - Γ' ΡΑΙΧ






ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Θρίλερ στην Ανταρκτική: Ρωσία, ΗΠΑ υπονοούν εξωγήινη καταγωγή του ανθρώπου!



Την ώρα που η Ελλάδα παλεύει να επιβιώσει μέσα στην καταστροφή που την έχουν ρίξει εχθροί και «φίλοι», μια κοσμοϊστορικής σημασίας ανακάλυψη ήρθε από την Ανταρκτική: Η πρώτη σαφής ύπαρξη αποδείξεων ότι κάποτε, πριν εκατομμύρια χρόνια, επισκέφτηκαν τον πλανήτη μας εξωγήινα όντα με ανεπτυγμένη νοημοσύνη είναι γεγονός!

Η αποστολή των Ρώσων επιστημόνων την οποία έφερε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην δημοσιότητα του defencenet.gr το περασμένο Σάββατο, εντόπισε τελικά σαφή ίχνη ύπαρξης εξωγήινης ζωής σε ένα ανέγγιχτο εδώ και 20 εκατομμύρια χρόνια οικοσύστημα: Την υπόγεια λίμνης Βοστόκ, σε βάθος 3,8 χιλομέτρων από την παγωμένη επιφάνεια της Ανταρκτικής.

Σύμφωνα με τα ρωσικά ΜΜΕ, η ρωσική αποστολή στέφθηκε με επιτυχία, καταφέρνοντας να διατρήσουν πάγο πάχους 3,766 μέτρων φτάνοντας στην αμόλυντη επιφάνεια της λίμνης που εδώ και 14 με 20 εκατ. χρόνια δεν έχει έρθει σε επαφή με την ατμόσφαιρα.

Η υπόθεση θυμίζει πραγματικό θρίλερ καθώς μέσω της κάμερας που ήταν τοποθετημένη στο τρυπάνι οι Ρώσοι ανακάλυψαν ένα αντικείμενο που έμοιαζε με μια «χρυσή σβάστικα» (golden-like swastika) και αμέσως μετά κτύπησαν στο σημείο όπου εντοπίστηκαν τα ίχνη εξωγήινης παρουσίας, τα οποία δεν διευκρινίζεται τι ακριβώς ήταν.

Αμέσως μετά την ανακάλυψη (όπως είχαμε αποκαλύψει η επικοινωνία με την ρωσική επιστημονική ομάδα διακόπηκε όταν ανήγγειλαν ότι «Είχαν βρει κάτι πολύ σοβαρό») η ρωσική ομάδα χάθηκε και δεν απαντούσε σε καμία κλήση από τις άλλες δύο ομάδες της αμερικανική και την βρετανική που βρίσκονταν κοντά.

Η εξήγηση ήταν ότι μόλις επικοινώνησαν με το ρωσικό κέντρο και μετέδωσαν το τι ακριβώς είχαν βρει το ρωσικό υπουργείο Αμύνης τους έδωσε εντολή για πλήρη «επικοινωνιακή σιγή» και να παραμείνουν στην περιοχή, μέχρι να τους παραδοθούν ειδικές τηλεπικοινωνιακές συσκευές με τεχνολογία μηδενικής υποκλοπής. Μόλις οι συσκευές τους παραδόθηκαν -άγνωστο πώς, αλλά εικάζεται ότι έγινε ειδική πτήση-  τότε και μόνο πήραν εντολή για να απομακρυνθούν από την περιοχή σπάζοντας την επικοινωνιακή σιγή.

Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα τι εντοπίστηκε, αλλά η μυστικότητα και η αντίδραση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, δείχνει ότι έχει βρεθεί κάτι πολύ σοβαρό και κρίσιμο, ίσως και για την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπινου γένους.

Το βέβαιο είναι ότι εντοπίστηκαν στα δείγματα του νερού της λίμνης μορφές μικροβιακής ζωής ανάλογων με τα ίχνη εξωγήινης ζωής τα οποία υπάρχουν σε συγκεκριμένους πλανήτες, όπως ο Αρης, ο δορυφόρος του Δία, η Ευρώπη και ο δορυφόρος του Κρόνου, Εγκέλαδος.

Μάλιστα η φράση του Ρώσου επιστήμονα Λεβ Σαβατιούγκιν, που συμμετέχει στην αποστολή, ότι «Πιστεύω ότι θα εμπλουτισθούν οι γνώσεις μας για την προέλευση της ζωής στον πλανήτη μας. Κανένα άλλο μέρος της Γης δεν έχει μείνει απομονωμένο τόσο καιρό. Πρέπει να εξετάσουμε τι ακριβώς υπάρχει εδώ πριν στείλουμε αποστολές στο διάστημα» πυροδότησε συζητήσεις για το αν εννοούσε ότι η ύπαρξη ανθρώπινης ζωής στη Γη οφείλεται σε εξωγήινη επίσκεψη πριν από εκατομμύρια χρόνια!

Με την θέση αυτή του Ρώσου συμφώνησε από απόσταση μερικών χιλιάδων χιλομέτρων ένας «αντίπαλος» Αμερικανός ειδικός, ο Ουαλίντ Αμπνταλάτι, που εργάζεται για τη NASA, με την εξής συγκλονιστική φράση: «Πολύ απλά, μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που σκεπτόμαστε για την ύπαρξη της ζωής».

Επίσης, σύμφωνα με τους Ρώσους επιστήμονες, το νερό που έχουν συλλέξει είναι τουλάχιστον δύο φορές πιο καθαρό από το αποσταγμένο, και θεωρείται τόσο "ξένο" -ως προς τη Γη- όσο και αυτό που βρίσκεται στις λίμνες της Ευρώπης ενός από τους δορυφόρους του Δία.
Οι εργασίες θα συνεχιστούν τον Δεκέμβριο του 2012 όταν βελτιωθούν οι καιρικές συνθήκες λόγω του «καλοκαιριού» της Ανταρκτικής. 
=======================================================================

Θρίλερ στους πάγους - Ρώσοι επιστήμονες ανακάλυψαν "κάτι πολύ σοβαρό" και χάθηκαν...


Μυστήριο καλύπτει την απώλεια επικοινωνίας  μιας ομάδας Ρώσων επιστημόνων στην Ανταρκτική καθώς αυτοί προσπαθούσαν να πραγματοποιήσουν δοκιμαστική γεώτρηση στη λίμνη Βοστόκ θαμμένη κάτω από τους πάγους εδώ και τουλάχιστον 20 εκατ. χρόνια. Στην τελευταία επικοινωνία που ήταν ιδιαίτερα δυσχερής, οι επιστήμονες είχαν πει ότι "Είχαν ανακαλύψει κάτι πολύ σοβαρό"... 


Οι επιστήμονες αντιμετώπιζαν θερμοκρασίες στους -66 βαθμούς Κελσίου, καθώς προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν τη γεώτρηση φτάνοντας στη λίμνη η επιφάνεια της οποίας βρίσκεται κάπου 3,5 χλμ. κάτω από το παχύ στρώμα του πάγου. Ο στόχος ήταν να πάρουν δείγματα νερού από τη λίμνη ηλικίας 20 εκατ. ετών έτσι ώστε να μπορέσουν να αντλήσουν χρήσιμα συμπεράσματα για τη δημιουργία ζωής στον πλανήτη μας.

Η γεώτρηση έπρεπε να ολοκληρωθεί σύντομα πριν επέλθει ο φονικός χειμώνας και οι επιστήμονες παγιδευτούν εκεί. Την αποστολή την παρακολουθούσαν και οι ΗΠΑ, οι οποίες είχαν δηλώσει ότι η ρωσική ομάδα ήταν "καλύτερα προετοιμασμένη" για την εκτέλεσή της από μία αντίστοιχη αμερικανική που ετοιμαζόταν για τον ίδιο σκοπό.

Όμως "Εδώ και έξι ημέρες όμως δεν έχουν δώσει σημεία ζωής" όπως εξηγεί ο Dr. John Priscu καθηγητής της Οικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα.

Ο Αμερικανός καθηγητής δήλωσε  στο Fox News πως την τελευταία φορά που είχε επικοινωνήσει μαζί τους, μέσω e-mail, την περασμένοι εβδομάδα, η ρωσική ομάδα του είχε ανακοινώσει ότι βρίσκονταν περί τα 13,5 μέτρα από εκεί που υπολόγιζαν πως βρισκόταν η επιφάνεια της λίμνης η οποία δεν έχει έρθει σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα εδώ και 20 εκατ. χρόνια! Έγινε η τελευταία επικοινωνία στην οποία οι Ρώσοι επιστήμονες είπαν ότι "Ανακαλύψαμε κάτι πολύ σοβαρό" και από τότε χάθηκαν τα ίχνη τους.

Από τότε όπως δήλωσε ο Dr. Priscu δεν έχει λάβει κανένα νέο από την ομάδα αλλά ούτε και κανείς άλλος.    

«Οι θερμοκρασίες είναι πάντα κάτω από τους -50 βαθμούς, και έχουν μόνο μια ή δύο εβδομάδες πριν παγώσουν τα πάντα» είπε ακόμη ο Dr. John Priscu.

«Είναι σαν να δουλεύεις σε ένα ξένο πλανήτη που κανείς δεν έχει πάει πριν και δεν ξέρεις ποιον και τι θα βρεις», εξηγούσε στις 27 Ιανουαρίου ο Valery Lukin επικεφαλής του ρωσικού Ινστιτούτου εξερεύνησης Αρκτικής και Ανταρκτικής AARI (Arctic and Antarctic Research Institute) στην Αγία Πετρούπολη ο οποίος επιβλέπει το πρόγραμμα γεώτρησης «Ειλικρινά δεν ξέρουμε τι μας περιμένει εκεί κάτω. Η ομάδα δουλεύει ακατάπαυστα 24 ώρες το 24ωρο σε βάρδιες για να προλάβει την επέλαση του χειμώνα» συμπλήρωσε.

Το θέμα περιπλέκεται ακόμη καθώς οι επιστήμονες του ρωσικού σταθμού Βοστόκ που βρίσκεται στην περιοχή πρέπει να έχουν εγκαταλείψει το σταθμό μέχρι τις 6 Φεβρουάριου.

«Είναι πολύ πρόωρο για να σκεφτόμαστε για το χειρότερο. Η ομάδα είναι προσηλωμένη στη δουλειά της όσο μπορεί να την κάνει ακόμη», δηλώνει η ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Κολούμπια Robin E. Bell στην βρετανική εφημερίδα DailyMail: 

«Δεν θα ανησυχούσα τόσο πολύ. Όταν κάνεις κάτι τόσο σοβαρό, το τελευταίο που σε νοιάζει είναι να σπαταλάς το χρόνο σου μιλώντας με άλλο κόσμο»  για να συμπληρώσει: «Η εξερεύνηση της λίμνης Βοστόκ είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση για τη Ρωσία και η ομάδα του κ. Lukin η καλύτερη στις γεωτρήσεις σε όλο τον κόσμο. Ποιος ξέρει τι βρήκαν και αν αυτό σχετίζεται με την εξαφάνισή τους».

Η περιοχή της λίμνης Βοστόκ θεωρείται από τα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη. Στις  21 Ιουλίου του 1983 είχε καταγραφεί η χαμηλότερη θερμοκρασία στην ιστορία -89,4 βαθμοί C.

Οι Ρώσοι επικοινωνούσαν μέχρι και πριν από λίγο καιρό με δύο άλλες ά αποστολές στην Ανταρκτική μια βρετανική και μια αμερικανική, μέσω δορυφορικών τηλεφώνων Iridium, αλλά όπως εξηγεί ο  Βρετανός μικροβιολόγος  Dr. David A. Pearce στο Fox News επικεφαλής της βρετανικής επιστημονικής αποστολής στην Ανταρκτική όμως υπάρχουν κάποια μέρη όπου η κάλυψη δεν είναι δυνατή, και σε αυτά δεν πeριλαμβάνεται το σημείο της γεώτρησης. 

«Πρέπει να έχουν φύγει μέχρι τις 6 Φεβρουαρίου» λέει ο ίδιος για να διευκρινίσει «Και οι δύο αποστολές επικοινωνούσαν με τη ρωσική και αυτοί μας ενημέρωναν για την πρόοδό τους. Ύστερα από κάποιο σημείο δεν ξέρουμε τι έχει συμβεί. Μπορεί να έχουν συναντήσει τεχνικές δυσκολίες. Μπορεί ακόμη και να έχουν μαζέψει τα ευρήματά τους και να κατευθύνονται πίσω. Αλλά η απουσία επικοινωνίας τις τελευταίες έξι ημέρες μετά την ανακάλυψή τους μας δημιουργεί μεγάλη ανσυχία έχει δημιουργήσει ερωτηματικά στην κοινότητα των επιστημόνων εδώ στην Ανταρκτική». 
========================================================================
 Μυστήρια - Ανταρκτική... 
Η κατάκτηση της Ανταρκτικής ήταν πάντα το μήλο της έριδος μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Γιατί ??
Οι δύο μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ και Ρωσία έχουν κατασκευάσει βάσεις πάνω σε αυτήν. Γιατί ??









  


Αρχαιοι μυθοι και.. απιστευτες ιστοριες για την Σεληνη

 

Μια πολύ παλιά Σουδανική παράδοση της φυλής Σιλλούκ αναφέρει: «Τον παλιό καιρό οι άνθρωποι ανέβαιναν στο φεγγάρι από κάποιο ανηφορικό δρόμο αλλά μετά κουράστηκαν και δεν μπορούσαν ν' ανέβουν».

Τα Ινδικά χειρόγραφα αναφέρουν ότι «οι Έλληνες θεοί πολέμησαν εναντίον των κατοίκων της σελήνης και των συμμάχων της.»
Οι Έλληνες φιλόσοφοι γνώριζαν πάρα πολλά για την σελήνη. Ο Σωκράτης την χαρακτηρίζει: «Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές και κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς». Αυτά αναφέρει ο Ξενοφάνης για τον δάσκαλο του. Αυτά που έλεγε ο Σωκράτης τα υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι.

Ο Έλληνας θεός Ορφέας, γιος του Απόλλωνα, ο πιο τακτικός ταξιδιώτης της Σελήνης και του Σείριου, και μας λέει: «Η Σελήνη έχει βουνά πολιτείες και σπίτια, η επιφάνεια της είναι έδαφος όπως της γης και κατοικείται από θεϊκούς κατοίκους.» Τις πληροφορίες αυτές μας τις δίνουν Πλούταρχος και Διογένης ο Λαέρτιος.

Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης. Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη και επιμένει στο θέμα των κατοίκων της σελήνης, ότι είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη.

Οι Τελχίνες της Ρόδου και οι Κάβειροι της Σαμοθράκης εξαφανίστηκαν μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Η τεχνολογική τους εξέλιξη ήταν τέτοια που τους επέτρεπε να εγκαταλείψουν την γη και να σωθούν στην Σελήνη ή τον Άρη. Η άποψη μου είναι ότι επέστρεψαν στις βάσεις τους στην Σελήνη και τον Άρη αντίστοιχα, βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους θεούς κατά τον εποικισμό της γης.
Ο Νονός αναφέρει ότι ο Φαέθων έκανε 30 περιστροφές γύρω από το φεγγάρι, ταξίδεψε στην Αφροδίτη και επισκεπτόταν τον Β. και Ν. Πόλο.

Ο Διόνυσος και ο Ηρακλής πήγαν στην Σελήνη και ο Ίδμων όπως αναφέρει ο Νονός ταξίδεψε στην Σελήνη με το άρμα του που έμοιαζε με απαστράπτοντα κομήτη και δίνει ακριβέστατες πληροφορίες για την
αθέατη πλευρά της σελήνης κάτι, που πριν λίγα χρόνια έκανε ο σύγχρονος άνθρωπος.
Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας έζησε το 120 μ.χ. Στο βιβλίο του «Αληθινή Ιστορία» αν και το χαρακτηρίζει παραμύθι, εν τούτοις δίνει πληροφορίες επιστημονικά απόλυτα ακριβείς, οι οποίες επαληθεύτηκαν στην εποχή μας. Τις πληροφορίες αυτές εάν δεν υπήρχαν ανάλογες εμπειρίες, ήταν αδύνατον να τις φαντασθεί άνθρωπος.

«Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά μερόνυχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι. (Τόσο κάνουν τα σύγχρονα διαστημόπλοια του ανθρώπου για το φεγγάρι). Μπήκε μέσα σ' ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη. (Πρόκειται για υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο που ο άνθρωπος ακόμη δεν το έχει φτιάξει γιατί με αυτό έβλεπε και τους ανθρώπους στην γη). Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.»

Περιγράφει τρικινητήρια αεροπλάνα (τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν) περιγράφει σύγχρονες διόπτρες (έβαζαν και έβγαζαν τα μάτια τους που μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακρυά) περιγράφει πολεμιστές με διαστημική στολή που είχε δύο κέρατα "κεραίες". Ο στρατός αυτός ήταν του Φαέθοντα και επειδή ήταν άνθρωποι σαν εμάς και η θερμοκρασία της σελήνης μεγάλη γι αυτό φορούσαν τις διαστημικές στολές.

Περιγράφει ταξίδια στ' άστρα του ζωδιακού καθώς και προσθαλάσσωση ίδια με αυτή των συγχρόνων κοσμοναυτών και μάλιστα στην περιοχή των Βερμούδων. Επισκέφθηκε τα νησιά των Μακάρων (Σείριος) και δεν ήθελε να φύγει αφού σε λίγα χρόνια θα γύρναγε πίσω.
Τέλος περιγράφει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της Σελήνης και του Σειρίου όπου έγιναν αερομαχίες και χρησιμοποιήθηκαν τρομερά όπλα και νίκησαν οι Σείριοι. Όπως φαίνεται ο Λουκιανός διάβασε κάποιο χειρόγραφο που έγραφε για όλα αυτά και επειδή του φαινόταν εξωφρενικά τα αποκάλεσε παραμύθι τα έγραψε και τα ονόμασε αληθινή ιστορία.

Η δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, η Άρτεμη, χρημάτισε βασίλισσα της σελήνης. Ο Πυθαγόρας, γιος του Απόλλωνα κατά μία παράδοση, επέμενε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους της γης. Ο Πυθαγόρας αφηγείται επίσης ότι έκανε στροφές γύρω από την σελήνη με τα αστρόπλοια των θεών που κατοικούσαν στο φεγγάρι και με τα όντα αυτά είχε δημιουργήσει φιλία, ενώ αναφέρει ότι η σεληνιακή ημέρα είναι 15 φορές μεγαλύτερη από της γης όπως και είναι.
Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι όπως άκουσε από μαρτυρίες πολλές φορές, ο Πυθαγόρας μπορούσε την ίδια στιγμή να βρίσκεται σε δύο διαφορετικό μέρη - ιδιότητα που έχει μόνο το ηλεκτρόνιο του ατόμου - και έκανε ταξίδια στον Άδη ακολουθώντας την διαδρομή του Προμηθέα. Ο Πυθαγόρας μπορούσε να αιωρείται και να γίνεται αόρατος ή να βρίσκεται ταυτόχρονα σε δύο μέρη. Τον δίδαξε ο Απόλλωνας όπως τον Αριστέα και τον ιερέα του 'Αβαρι.

Οι θεϊκοί κάτοικοι της σελήνης είναι πιο ψηλοί από τους κατοίκους της γης, ξανθοί και πολύ όμορφοι. Όλες οι γνώσεις του Πυθαγόρα, Μαθηματικά, Μουσική, Γεωμετρία, Φυσική είναι δοτές γνώσεις που πήρε από τους ουράνιους με τους οποίους είχε συνεχή επαφή. Το 1950 σε ναό των Μαγιάς στο Μεξικό βρέθηκε χάρτης της αθέατης πλευράς της σελήνης, ο οποίος αποδείχτηκε απόλυτα ακριβής συγκρινόμενος με τους πρόσφατους που έφεραν τα διαστημόπλοια. Η πρώτη χαρτογράφηση της αθέατης πλευράς της σελήνης από τον άνθρωπο έγινε την 7.10.1959, επομένως ο παλαιός χάρτης βρέθηκε στην γη ή από επίσκεψη γήινων στο φεγγάρι ή από επίσκεψη εξωγήινων στην γη.

Η σελήνη σύμφωνα πάντα με τα Σανσκριτικά κείμενα και την Ινδουιστική θρησκεία, σε κάποια απώτατη εποχή δεν υπήρχε σαν δορυφόρος της γης. Αργότερα η γη είχε τρεις δορυφόρους. Την εποχή που η γη δεν είχε δορυφόρους, οι άνθρωποι είχαν ανάστημα ύψους 1.20-1.50 μέτρων. Όταν είχε τρεις δορυφόρους τότε οι άνθρωποι είχαν ανάστημα 2.50-12.00 μέτρα και τέλος με ένα δορυφόρο έχουν το ύψος του σημερινού ανθρώπου 1.60-2.00 μέτρα, λόγω βαρύτητας (g=9.81m/sec2).
http://www.apocalypsejohn.com/2011/07/blog-post_7521.html

Τα Δρακόσπιτα της Εύβοιας

Είναι φανερό πως η Ελλάδα, μας προσφέρει συνεχώς νέες εμπειρίες, καινούριες εντυπώσεις, τόσο ποικίλες, όσο εμείς κάνουμε προσπάθειες να την γνωρίσουμε, να την ανακαλύψουμε, όλο και πιο ουσιαστικά, μέσα από την τόσο πλούσια ιστορία της, όσο και από το ξεσκέπασμα των χιλιάδων πέπλων της μυθολογίας της. Ανάμεσα στις πάμπολλες ομορφιές της Ελλάδας υπάρχουν και κάποιες που καλύπτονται από μυστήρια και άλυτα αινίγματα.

Ένα τέτοιο αίνιγμα αποτελούν τα άγνωστα στους περισσότερους ανθρώπους ¨Δρακόσπιτα¨, που υπάρχουν διάσπαρτα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Τα πιο σημαντικά από αυτά βρίσκονται στις δυσπρόσιτες ορεινές περιοχές της Ευβοιας και κυρίως στην Νότια Ευβοια, στην περιοχή των Στύρων και στην κορυφή του όρους Οχη, στην Κάρυστο.

Μέχρι πρόσφατα, η άγρια φύση των περιοχών αυτών συντηρούσε χωριά με έναν αυθεντικό πανάρχαιο πολιτισμό. Ο κόσμος ζούσε την καθημερινή του ζωή, πιστεύοντας σε νεράιδες και δράκους, αερικά και στοιχειά της φύσης. Λέγεται μάλιστα, ότι μετά το Πάσχα, γίνονταν λιτανείες για να μην φυσάει πολύ ο άνεμος. Όλοι αυτοί οι θρύλοι που λίγο πολύ επιμένουν, είναι ένας πολιτισμικός θησαυρός που συνδέει τον άνθρωπο με τον τόπο του, αλλά και με το μακρινό παρελθόν του.
Μυθολογικά στοιχεία της Εύβοιας

Η Ευβοια εχει συνδεθεί με όλες σχεδόν τις στιγμές της Ελληνικής μυθολογίας. Ένα πλήθος από μύθους προσπαθεί να εξηγήσει και να εξυμνήσει την φύση της περιοχής. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η περιοχές της Όχης, του Καβοντόρο και της Καρύστου, είναι αντίστοιχα συνδεδεμένες με τρείς Θεότητες: την Ήρα, τον Ποσειδώνα και τον Απόλλωνα.

Από την Δευκαλίωνα και την Πύρρα που κατέφυγαν στην Αιδηψό, μέχρι τον ιδιο τον Ηρακλή, τον Κένταυρο Νέσσο και ολους τους Θεούς του Ολύμπου. Η Ευβοια είναι η αγαπημένη περιοχή του Φωτοδότη Σεληναίου Απόλλωνα. Στην περιοχή των Στύρων λατρεύονταν η Θεά Αφροδίτη, ενώ στην κορυφή του όρους Οχη, στην Καρυστία λατρεύονταν ο Δίας και η Ηρα, οπου βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον Δρακόσπιτο, σε υψόμετρο 1480 μέτρα.

Προς τιμή του Βορείου ανέμου γινόταν μια γιορτή-Τελετή, οπου ψαλλόταν πάνω από βωμό ενας ύμνος για να κοπάσει ο άνεμος. Επίσης στην μυθολογία είναι γνωστός ο εκατόγχειρας Βριάρεως, που αντιπροσώπευε τις θύελλες και τις τρικυμίες, εξουσίαζε τα κύματα, τους αίγες και ειχε σχέση με την περιοχή της Καρύστου, που ονομαζόταν Αιγαία.


Ιστορικά στοιχεία

Αρκετά είναι τα στοιχεία που μας αναφέρει ο Όμηρος και ο Πλούταρχος για την ιστορία της Ευβοιας. Συγκεκριμένα ο Όμηρος αναφέρεται στον λαό των Αβάντων, τολμηροί πολεμιστές, « οπισθεν κομόωντες», που σημαίνει ότι ειχαν μόνο πίσω μαλλιά, αφού ξύριζαν τα μπροστινά, για να μην πιαστούν από τον εχθρό κατά τις μάχες από αυτά.

Στην κεντρική Ευβοια κατοίκησαν οι Ίωνες, μαζί με τους Κουρήτες, που διέδωσαν στο νησί την χαλκουργία και την κατεργασία άλλων μετάλλων. Στο Βορρά κατοίκησαν οι Ελλοπιείς, και στο Νότιο τμήμα οι Δρύοπες, που ήταν Πελασγικής καταγωγής. Επίσης κατοίκησαν στο νησί και οι Λέλεγες. Πολύ σημαντικό είναι επίσης ότι η Ευβοια δεν κατακτήθηκε από « πολεμιστές του σιδήρου», τους Δωριείς. Αυτά τα λίγα και μόνο αναφορικά, για να καταλάβουμε την πληθώρα των ιστορικών και μυθολογικών στοιχείων που κατακλύζουν το νησί.

Εμβαθύνοντας περισσότερο ο ερευνητής, ίσως μπορέσει να συνδέσει το πάζλ των στοιχείων αυτών και να πλησιάσει πιο πολύ στο να απαντήσει στα ερωτήματα της προέλευσης, της κατασκευής και τον τρόπο χρήσεις των μεγαλιθικών αυτών κτισμάτων που λέγονται Δρακόσπιτα.

Τί είναι τα Δρακόσπιτα

Δρακόσπιτα ή Σέντια των δράκων, είναι οι κατοικίες εκείνων των υπερφυσικών όντων που έχουν διασωθεί στην λαϊκή παράδοση της Ευβοιας , αλλά και άλλων περιοχών της Ελλάδας.
Η λέξη Δράκος, σημαίνει αυτός με το δυνατό, διαπεραστικό και επιβλητικό βλέμμα.

Ο Δράκος είναι ένα ένα ον που συναντάται στην παγκόσμια Μυθολογία και παίρνει διαφορετικές υπερφυσικές μορφές, όπως, ανθρωπόμορφοι γίγαντες, ακόμη και φτερωτά φίδια. Οι Δράκοι κατέχουν μεγάλες δυνάμεις, τόσο φυσικές όσο και πιο λεπτές και Πνευματικές. Είναι φύλακες πολλές φορές μεγάλων θησαυρών και των μυστικών της ζωής, του θανάτου, αλλά και της αθανασίας. Επίσης σαν μεγάλοι Δράκοι αναφέρονται και πολλοί Σοφοί της Ανθρωπότητας.
Ετσι και στην Λαϊκή Παράδοση της Ευβοιας εχουν διασωθεί μέχρι και σήμερα πολλές τέτοιες ιστορίες, για δράκους που ζούσαν στα πέτρινα πανάρχαια σπίτια ή σπηλιές-σέντια.

Στην Ν.Ευβοια εχουμε λοιπόν το πιο σημαντικό καταρχήν Δρακόσπιτο της Όχης, από άποψη της πιο τέλειας κατασκευής και σε σχέση με την απρόσιτη τοποθεσία οπου χτίστηκε, στην κορυφή του βουνού της Καρύστου, ανάμεσα σε ένα βραχώδες άγριο τοπίο, που σε καμιά περίπτωση δεν ενδικνύεται για κατοικία. Το αρχαίο αυτό ορθογώνιο κτίσμα με διαστάσεις 4,85 μ. Χ 9,80μ. είναι κατασκευασμένο από τεράστιους ογκόλιθους χωρίς συνδετικό κονίαμα. Η είσοδος είναι στην μεγάλη πλευρά, με το υπερθυρο λιθάρι να εχει διαστάσεις 4,00 Χ 2,05μ. και οι τοίχοι είναι τόσο χοντροί που φτάνουν το 1,40μ.

Επίσης πολύ χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος κατασκευής της στέγης, που λέγεται εκφορικός και συναντάται πολύ σπάνια, όπως στην Δήλο, (Κίνθος), στις σύραγγες της Τίρυνθας, η κεκλιμένη κατάβαση προς την Περσία κρήνη των Μυκηνών και η Μυκηναϊκή γέφυρα στο δρόμο που οδηγεί από το Ναύπλιο στην Επίδαυρο. Σε αρχαίες επίσης κατασκευές στην Ιρλανδία και στην Ιταλία. Εκφορικός είναι ο τρόπος κατασκευής, όπου οι πέτρες της οροφής εισχωρούν εσωτερικά η μία στην άλλη και σχηματίζουν ένα κατασκεύασμα που είναι σαν κλιμακωτή κόλουρη πυραμίδα.

Πολύ σημαντικό είναι το έργο του καθηγητή Νίκου Μουτσόπουλου, ο οποίος εκτός από μια λεπτομερή αρχιτεκτονική μελέτη των δρακόσπιτων, μας δίνει ακόμη περισσότερα στοιχεία, κάνοντας την μοναδική και περιορισμένη ανασκαφή που έγινε σε αυτό το 1959.

Τα ευρήματα είναι μια αρχαική επιγραφή που βρέθηκε μέσα στη γή και εξωτερικά του δρακόσπιτου της ΄Οχης. Επίσης πολυάριθμα κυάθια, αγγεία, γυάλινες χάντρες και τμήματα χάλκινων αγγείων. Ετσι τα ευρήματα και οι αναφορές κάποιων ερευνητών ότι υπήρχε στο εσωτερικό του κάποιος βωμός για τα αφιερώματα και κάποιο άγαλμα θεότητας, (πολύ πιθανόν γυναικείας θεότητας), δείχνουν ότι πράγματι η χρήση του ήταν αυτή.
Από την άλλη δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι τέτοιες μεγαλιθικές κατασκευές, χρησίμευαν απλώς σαν κατοικίες των λατόμων της περιοχής η ακόμη και σαν μάντρες για τα κοπάδια των αρχαίων κατοίκων. Ο Hawkins, είναι αυτός που πρώτος ανακάλυψε το δρακόσπιτο της Όχης το 1797, και ο ίδιος αναφέρει πως πρόκειται για αρχαίο ναό. Επίσης ο ερευνητής H.N. Ulrichs, μας λέει ότι το δρακόσπιτο αυτό ήταν ναός της Τελείας ΄Ηρας. Αυτό στηρίζεται τόσο στον ίδιο τον Παυσανία όσο και του σχολιαστή του Θεόκλιτου, σύμφωνα με το ότι οι Δρύοπες της Ερμιόνης λάτρευαν εκεί τον Δία και την Ήρα .

Σύμφωνα λοιπόν με τους πιο πολλούς ερευνητές η χρήση του δρακόσπιτου αυτού ήταν ενας λατρευτικός χώρος, ιερός, ενας ναός όπου και γίνονταν προσφορές-θυσίες στις αρχαίες θεότητες. Δεν γνωρίζουμε πάντως τον χρόνο που αυτό χτίστηκε και το ποιοι ήταν οι κατασκευαστές του. Αυτή η χρονολόγηση που δίνεται είναι σύμφωνα με τις ομοιότητες με παρόμοια ευρήματα, όπως των Μυκηνών . Ετσι υπάρχει η υπόθεση για τα μέσα της δεύτερης χιλιετηρίδας, αν και μερικοί ερευνητές πάνε πιο πίσω στο χρόνο, με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε χρονολογίες, που δεν γνωρίζουμε τουλάχιστον ιστορικά την ανάπτυξη γνωστών Πολιτισμών. Συνεχίζει επομένως εδώ να υπάρχει ένα αίνιγμα.

Στην περιοχή των Στύρων, τα δρακόσπιτα είναι διάσπαρτα σε διάφορες περιοχές και τα πιο πολλά με μεγάλες καταστροφικές επεμβάσεις από τους κατοίκους ανά εποχή. Το σύμπλεγμα των τριών δρακόσπιτων στην περιοχή Πάλλη Λάκα, είναι που διατηρείται αρκετά καλά και τα δύο από τα τρία κτίρια ακολουθούν το μοντέλο του δρακόσπιτου της Οχης, ενώ το τρίτο είναι τετραγωνικής βάσης και κλείνει πάλι με τον Εκφορικό τρόπο αλλά κυκλικά , αφήνοντας μόνο μια τρύπα στην κορυφή. Εδώ ο ερευνητής Λακρουά, αναφέρει ότι πολύ πιθανόν το τετράγωνο δρακόσπιτο να περιείχε κάποιο «θησαυρό», και στα άλλα δύο ήταν που διέμεναν οι φύλακες.

Ερευνητές όπως ο Bursian και o Welcker υποστηρίζουν πως τα τρία δρακόσπιτα της περιοχής των Στύρων ήταν ναοί αφιερωμένοι στην Τριάδα : Δήμητρα-Κόρη-Κάλυμνος, ή στον Απόλλων-Άρτεμη-Λητώ. Ακόμη κατά άλλους στην Τριάδα: Δίας-Ήρα-Ήβη. Θα αναφέρουμε κάποια ακόμη δρακόσπιτα, μόνο ονομαστικά, γιατί ο χώρος αυτής της μελέτης δεν μας επιτρέπει μεγαλύτερη ανάπτυξη.
Ετσι στην ιδια περιοχή των Στύρων υπάρχει το Δραγκό Λιμικό, το Λουμιθέλ ή Μάριζα δραγκό με διαστάσεις 6.00 Χ 21,80μ.
Το Ντάρδζα δραγκό και το πιο μικρό με διαστάσεις 3,80 Χ 4,00μ.
Το Κρόι-φτοχτ δραγκό, με διαστάσεις 3,50 Χ 12,75μ.
Το δραγκό Κατσαρό, και αρκετά ακόμη στην περιοχή της Νότιας Ευβοιας, φτάνοντας περίπου τα 20. Είναι σημαντικό εδώ να πούμε ότι τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται μέσα σε ιδιόκτητες περιοχές και χρησιμοποιούνται με καταστροφικές επεμβάσεις από τους τσοπάνηδες των περιοχών αυτών.

Και κλείνοντας μια μελέτη που δεν μπορεί να παρουσιαστή ολοκληρωμένη, λόγο περιορισμού του χώρου αυτού, ήθελα να επισημάνω ότι οι Μεγαλιθικές κατασκευές, υπάρχουν διάσπαρτες σε όλη την γή και αυτό που είναι το σίγουρο είναι ότι μαρτυρούν την ύπαρξη παλιότερων Πολιτισμών, των οποίων τα στοιχεία δεν υπάρχουν στην γνωστή μας ιστορία.

΄Ετσι καλείται ο κάθε ερευνητής, να ψάξει τις πηγές αυτές που θα τον φέρουν μπροστά στην αλήθεια, να γίνει ο ίδιος περιπατητής των μονοπατιών της χαμένης ανθρώπινης ιστορίας.

ΔΡΑΚΟΙ

Δράκοι
Σήμερα θα βάλω ένα άρθρο που βρήκα σχετικά με δράκους. Το άρθρο το βρήκα σε ένα άλλο blog, του blogspot. Το άρθρο είναι καθαρά εγκυκλοπαιδικής σημασίας αλλά πιστεύω θα αρέσει .Τα καλύτερα έρχονται με της επόμενες αναρτήσεις. Δεν μπόρεσα να βάλω νέες αναρτήσεις τον καιρό που πέρασε γιατί υπήρχαν πολλά μικρό προβληματάκια όπως σε ποιο ΙΕΚ θα πάω. Μετά από κάποιο διάστημα θα υπάρξουν αναρτήσεις με την γνώμη των συντακτών του blog, έμενα και ίσως από άλλον διαχειριστή ,στα ήδη υπάρχοντα άρθρα.




Δρακολογία




Με λέπια ή πούπουλα, με πόδια ή φτερά, με λειρί ή κυνόδοντες, ο δράκος είναι ο βασιλιάς των φανταστικών ζώων. Από την Κίνα μέχρι την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά του πλανήτη δημιουργήθηκαν θρύλοι με πρωταγωνιστές αυτά τα παράξενα όντα
Όμως πότε ακριβώς γεννήθηκαν οι μύθοι για τους δράκους; Πρόκειται μόνο για πλάσματα της φαντασίας μας; Ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που αμφιβάλλουν. Μάλιστα υποστηρίζουν ότι εφόσον οι δράκοι πρωταγωνιστούσαν στη λογοτεχνία, όπως στο ελληνικό δημοτικό τραγούδι, ίσως στο παρελθόν ζούσαν πράγματι τέτοια όντα. Εκτός από τους πανέμορφους μεσαιωνικούς καταλόγους ζώων, οι οποίοι αποτελούν προϊόν φιλοσοφικών αναζητήσεων παρά επιστημονικών παρατηρήσεων, οι πιο εντυπωσιακές μαρτυρίες εντοπίζονται στα συγγράμματα των φυσικών επιστημών ανάμεσα στο 500 και στο 600 μ.Χ.


Αμφίβολες μαρτυρίες

Ήδη από τη μινωική Κρήτη, οι δαίμονες, συνήθως ονοκέφαλοι, υπηρετούσαν τη Μεγάλη Θεά. Η αρχαία ελληνική μυθολογία κυριαρχείται από μορφές δράκων, όπως η Έχιδνα, η Λερναία Ύδρα και η Μέδουσα. Στην Ιλιάδα ο Μυκηναίος βασιλιάς Αγαμέμνονας είχε ζωγραφισμένο στην ασπίδα του ένα γαλάζιο τρικέφαλο φίδι ως πολεμικό έμβλημα. Το ίδιο έκαναν και οι Σκανδιναβοί Βίκινγκ, οι οποίοι σκάλιζαν κεφάλια δράκων στα ακρόπρωρα. Ένας γραπτός οδηγός του 1723 για τα ελβετικά βουνά, συμβούλευε τους οδοιπόρους να μη διασχίζουν συγκεκριμένα ορεινά μονοπάτια γιατί παραμόνευαν δράκοι. Ένας γέροντας από την πόλη Λιέντζ ισχυριζόταν ότι ήρθε αντιμέτωπος στο όρος των Άλπεων Κομόουρ μ´ ένα φρικτό, μαύρο δράκο με λεπτές κίτρινες ρίγες. Υπάρχουν εκατοντάδες ανάλογες μαρτυρίες, όμως πόσο μπορούμε να τις πιστέψουμε; Σύμφωνα με τους ειδικούς, στην πραγματικότητα ίσως επρόκειτο για ερπετά ασυνήθιστα μεγάλα. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν τέτοια πλάσματα, όπως η Lacertola ocellata, μια σαύρα με μικρά στίγματα σαν μάτια, η οποία μπορεί ξεπερνά τα ογδόντα εκατοστά. Το 1689 ο Σλοβένος ιστορικός Βαλβάσορ κλήθηκε να εξετάσει ένα δράκο τον οποίο ανακάλυψαν μετά από μια σφοδρή νεροποντή. Ήταν μακρύς όσο μια σπιθαμή και είχε μορφή σαύρας. Για την ακρίβεια, ήταν ένα σκουλήκι , αποφάνθηκε ο ειδικός. Προφανώς η καταιγίδα είχε παρασύρει έναν πρωτέα, μια μικρή, τυφλή σαλαμάνδρα που ζει στα υπόγεια νερά της Δαλματίας κι έχει ασπροκόκκινη απόχρωση. Στον υπόλοιπο κόσμο οι μύθοι για τους δράκους ίσως συνδέονται με τους βαράνους, τα μεγάλα ασιατικά και αφρικανικά σαυροειδή. Ο πιο επιβλητικός απ´ αυτούς, ο δράκος του Κομόντο, στην Ινδονησία, φτάνει περίπου τα τρία μέτρα και τρέφεται με αγριόχοιρους και ελάφια. Τέλος, ακόμα και τα ακίνδυνα ιγκουάνα θα μπορούσαν να έχουν τροφοδοτήσει το συγκεκριμένο θρύλο.


Οι τελευταίοι δεινόσαυροι


Ασφαλώς ο χαρακτηρισμός οστά δράκων για παλιούς ή άγνωστους σκελετούς δεινοσαύρων ενισχύθηκε από τη φαντασία. Στη συνέχεια το ασυνείδητο ανέλαβε να δημιουργήσει τα υπόλοιπα. Αρχικά για το δράκο επικρατούσε η αντίληψη ότι είναι ευεργετικό πλάσμα και σύμβολο γονιμότητας. Στη συνέχεια όμως με την έλευση του χριστιανισμού περιβλήθηκε με άσχημη φήμη, συμβολίζοντας την εικόνα του κακού που ο πιστός έπρεπε να εξαλείψει. Έτσι ο Άγιος Γεώργιος, πρώην Ρωμαίος αξιωματούχος, ανέλαβε να σκοτώσει το τέρας που βασάνιζε τους κατοίκους της Καππαδοκίας. Στη χριστιανική τέχνη ο δράκος εικονιζόταν ηττημένος κάτω από τα σπαθιά αγίων και μαρτύρων. Με τη συντριβή τους εξαφανίζονταν και οι καταστροφές ή οι λοιμοί, τους οποίους υποτίθεται ότι συμβόλιζαν. Ωστόσο η αντίληψη αυτή δεν κυριάρχησε παντού. Στην Ανατολή ο δράκος διατήρησε τις αρετές της σοφίας, της γονιμότητας και της ωφελιμότητας. Πρόκειται λοιπόν για μυθεύματα; Για ορισμένους τα όντα αυτά είναι δεινόσαυροι οι οποίοι επέζησαν μέχρι σήμερα. Μάλιστα για το συγγραφέα Πίτερ Ντίκινσον, ο οποίος ασχολήθηκε επιστημονικά με τα φυσικά χαρακτηριστικά τους, οι δράκοι εμφανίζ
 
[1111.jpg]
 
 
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ανασυνθέσουμε ένα πορτρέτο δράκου, σαν να υπήρξε πραγματικά. Ο Μπόχαρτ, ειδικός του 500 μ.Χ, ορίζει με σαφήνεια τα χαρακτηριστικά του: Έχει μεγάλες διαστάσεις, μέχρι τα τριάντα μέτρα, μούσι κάτω από το σαγόνι και το λαιμό, τρεις σειρές δόντια και βγάζει έναν τρομακτικό συριγμό. Η εκδοχή να μην έχουν πόδια αυτά τα τέρατα διαψεύστηκε κατηγορηματικά από τον Ελβετό φυσιοδίφη Κόνραντ Γκέσνερ το 1551, όταν ξεκαθάρισε ότι όλοι οι δράκοι έχουν πόδια . Σε αντίθεση με τα άλλα ερπετά, ο δράκος είναι θερμόαιμο ζώο Δεν εξηγείται αλλιώς η ικανότητα προσαρμογής του σε κάθε κλίμα ούτε και η συνεχόμενη δραστηριότητά του, νύχτα και μέρα, σε όλες τις περιόδους του χρόνου. Το σώμα του καλύπτεται από κεράτινα λέπια μήκους περίπου είκοσι εκατοστών, τα οποία είναι πιο μαλακά στην κοιλιά και στο λαιμό. Οι αποχρώσεις τους οφείλονται στη διαφορετική περιεκτικότητα μεταλλικών αλάτων. Ωστόσο κυριαρχεί το πράσινο, το κόκκινο, το μπλε, το μαύρο και το χρυσαφένιο χρώμα. Ενίοτε τα χρώματα είναι εκείνα που τους προσδιορίζουν. Έτσι, το 1449 σύσσωμη η πόλη του Καντέρμπουρι φέρεται ως μάρτυρας μιας επικής μάχης ανάμεσα σ´ έναν κόκκινο κι ένα μαύρο δράκο.